In de 17e ronde van de interne competitie speelde ik met de witte stukken tegen W. Stegeman. Hij koos voor de Tsjigorin-variant. Maar wel een variant die voor wit doorgaans erg gunstig zou moeten zijn.
Met een prachtig dameoffer had ik mij onsterfelijk kunnen maken. Helaas koos ik voor een andere zet, die slechts een klein voordeel opleverde. Opmerkelijk, want vorig seizoen speelde ik exact deze variant en toen wist ik het dameoffer wél te vinden.
Langzaam maar zeker wist zwart zich te ontworstelen aan de lastige stelling die vanuit de opening was ontstaan. Toch wist ik dankzij enkele penningen en het winnen van de kleine kwaliteit mijn voordeel uit te bouwen.
Vervolgens kwamen mijn stukken plotseling zeer actief te staan. Vlak voordat ik mijn mataanval kon inzetten, gaf zwart de partij op.